Memorial Day

Het is ondertussen een week geleden dat ik met de ouders van Michael en familie uit Mississippi naar Seaworld ben geweest. Orlando is ongeveer anderhalf uur rijden van hier maar door de zware voet van Michelle, waren we daar op een dik uur! Met z'n allen in een busje, het was best gezellig.
Elk half uur is er een show in verschillende locaties en voor sommige shows kan je best er op tijd bijzijn want de zitjes zijn beperkt. Om een idee te geven van een van de shows, voeg ik hier een paar foto's bij.

De eerste 15 rijen noemen ze "the wet zone", hierboven zie je waarom!

Maandag was het Memorial Day. Amerikaanse soldaten die hun diensten bewezen hebben, worden dan herdacht. De meeste Amerikanen hebben dan een dagje vrij en genieten dan van een uitstaoje met vrienden of een gezellige bbq onder familie. Na een stevig ontbijt bij Denny's ( ik had een reuze omelet met groenten, yum), kozen wij voor de eerste optie. We zijn met een kano de Alafia ( zeg Alfaaya). Een tochtje van een 5 tal uur door prachtige natuur. Vergezeld door waterschildpadden, vissen, slangen, vogels, en insecten of course, peddelden we door het heldere water om hier en daar ook prachtige huizen (gigantische) te bewonderen.
Het water stond erg laag waardoor we de boot af en toe moesten voort trekken.

Hoe dan ook, we hebben genoten van de stilte en de omgeving. Het is een echte aanrader voor natuurliefhebbers.

Sinds gisteren is het orkaanseizoen officieel begonnen. En ja, Barry is al onderweg! Er wordt geschat dat dit overgaat in een tropische storm die hier rond de middag zal overwaaien. Veel wind en vooral bakken regen.

Tussen 1 en 12 juni kunnen we taxvrij inkopen doen als voorbereiding op het orkaanseizoen. Batterijen, zaklampen, water, voedsel ( blikken en droge voeding),...kortom alles wat we de eerste dagen nodig zouden hebben als we worden geevacueerd.

Wees gerust, tot nu toe is er nog geen reden tot paniek

Vakantie voor Aiden en Kellen

Aiden

Voor Aiden is dit schooljaar afgelopen. Hij is nu 4 en volgend jaar ( vanaf half juli) gaat hij naar zijn eerste jaar "pre-school." Ik ben wel benieuwd naar het schoolsysteem hier en manier van lesgeven etc. Omdat er nu een schoolfeestje was, zijn Michael en ik gaan kijken. Op het eerste zicht leek het allemaal vergelijkbaar met Belgie maar voor ze hun acts opvoerden, stond iedereen recht met de hand op de borst en begon uit volle borst het Amerikaans volkslied te zingen. Ik stond erbij en ik luisterde ernaar...
De leerlingen die volgend jaar de stap naar first grade zetten, werden gehuldigd zoals de graduates in highschool. In toga kwamen ze allen fier op het podium staan met het gejuich van de ouders op de achtergrond. Ik vond het wel leuk omdat het toch wel iets speciaals is om naar "de grote school" te gaan.

Volgende week is Kellens schooljaar ook afgelopen, dit terwijl mijn neefjes nog een maandje moeten zwoegen.

Kellen


Gisteren kreeg ik een mailtje van mijn schoonzus Helga. Ze vertelde me dat haar oudste zoon, Simon, een spreekbeurt gaat geven over de VS. Ze vroeg of ik zijn spreekbeurt even wou nalezen en eventueel een paar dingen kon toevoegen. Een van de eerste zinnen was..." Mijn oom en tante wonen in Amerika, Florida" en daar gingen mijn traantjes weer even! Ik hoop dat zijn spreekbeurt een 10 /10 verdient!!! Hihi
Na zijn spreekbeurt wil hij "smores" uitdelen. Hier het eenvoudige recept, met Belgische ingredienten.
- Petit Beurre koekjes
- Spekjes, ronde (witte)
- Melkchocolade ( het feit dat je Belgische chocolade gebruikt zal de smaak met 100% verbeteren)

Neem een koekje leg er een stukje chocolade op( de chocolaatjes van Cote d'Or die je bij de koffie krijgt zijn het meest geschikt), dan een spekje, vervolgens nog een stukje chocolade en een koekje. Plaats het in de microgolf voor een 20tal seconden,...opsmikkelen maar! Hmmmm...een echte doodzonde voor calorietellers maar bon...

Ik denk dat ik het dagdromen over heerlijke Belgische chocolade ga inruilen voor mijn tuinierwerk buiten. Veel gezonder en het geeft meer voldoening.
By the way...onze slang is terug!!! Helemaal gekruld rond een grote bloempot, brrrr
-

De eerste kerstomaat

Gisteren hebben Michael en ik ons eerste kerstomaatje verorberd. Jaja...eerlijk verdeeld. Het smaakte voorteffelijk maar we moeten nog even geduldig zijn voordat de andere tomaten rijpen.
Gelukkig kunnen we al naar hartelust onze kruiden gebruiken. Ik heb zoveel basilicum dat ik er heerlijke pesto mee kan maken.

Woensdag zijn bij zijn ouders gaan helpen om nieuwe vloer te leggen. Ze willen het huis opknappen en dan als Michaels ouders op pensioen gaan, gaan ze het huis verkopen. Het plan is dan om in
The Villages te gaan wonen.
's Avonds is een van zijn broers bij ons heerlijke Gumbo Shrimp komen eten.

Volgende week gaan we verder werken. Ik heb het afschuren en opfrissen van meubels op mij genomen. Als alles goed gaat ziet het huis er weer stralend uit nog voor het einde van deze maand.

Gisteren had ik effe een dipje. Morgen is het moederdag, volgende week mijn neefje (Teo) zijn verjaardag en iedereen komt dan samen om dat te vieren. Een doos met kadootjes is onderweg maar terwijl ik het inpakte, dacht ik even van : " Kon ik mezelf maar voor even opsturen!" Gelukkig zijn die momenten van korte duur en kan ik er met Michael over praten:-)

Voor alle moeders : " Geniet ervan dat jullie in de bloemetjes worden gezet! "