Kerst

Afgelopen week hebben we ook een paar minder warme dagen gehad. Plots moesten we op zoek naar onze dikke truien en lange broeken. De temperaturen schommelden tussen 7°C en 10°C in de ochtend, tegen de middag was het dan rond 17°C en 22°C maar voor de gemiddelde Floridiaan is dit echt KOUD.
Tijdens mijn trip naar België, had ik van Ank "chocolade sticks" gekregen waarmee je warme chocolademelk mee kan maken. We hebben deze dan ook maar meteen getest bij één van onze kille avonden. Het was heerlijk! (Hint)
Met Kerstavond en Kerst hadden we weer allen zomerse spullen aan!
Kerstavond zijn we bij mijn schoonouders geweest. Aiden en Kellen stonden al een paar uur vol ongeduld te trappelen om de kadootjes te mogen opendoen. ( Waar heb ik dit nog gezien;-)) Het was er gezellig, vooral toen Michaels' ouders typische anekdotes van hun kinderen begonnen te vertellen, hebben we weer goed gelachen.
Voor we naar huis vertrokken hebben we op straat nog naar een groep mensen in een pick up truck geluisterd, zij zongen allerlei kerstliedjes. Ik vond dit wel een leuk idee, en het leek me gezellig om met z'n allen knus bijeen te zitten en te zingen.
Traditioneel zijn we ook dit jaar een tour gaan doen om de kerstversieringen in en rond ons buurt te bekijken. Sommigen overtreffen hunzelf echt wel! Er is zelfs een wedstrijd voor de mooiste/meeste kerstversiering. De foto's zijn niet schitterend maar geven je toch een idee.

Mountain bike trip(je)

Ok, we hebben het er nog eens op gewaagd. Nu de temperaturen af en toe eens aan de lagere kant zijn, kunnen we erop uit met onze mountain bike. Dit maal zijn we in Balm Boyette Scrub Preserve gaan rijden. Er is een parcours voor beginners, ik dus en hier en daar zijn er ook kleine stukjes waar een intermediate kan rijden; Michael . Natuurlijk wou ik ook wel wat meer dan recht op recht dus heb ik me af en toe op een moeilijker parcours gewaagd. Resultaat: twee maal in de struiken gevlogen...zachte landing gelukkig!
Ik heb er voor het eerst in het wild een Armadillo gezien. Prachtig dier. Jammer genoeg konden we er niet dicht genoeg bij voor een mooie foto te trekken, het schoot snel in het struikgewas toen we dichterbij kwamen.

Hoe was het in Belgie? Part II

07-11-07: Mama heeft dan eindelijk goed nieuws ontvangen van PET - scan. Het bleek in orde te zijn, nu moet ze vrijdag, 9 nov. naar het ziekenhuis voor een kijkoperatie. Ze zag er meteen een pak beter uit na dit geruststellend telefoontje!
Net voor ze binnen moest, wilde ze mijn haar nog knippen. Er is een heel stuk af, ik kan er weer tegen voor een aantal maanden.
We hadden besloten voor ze naar het ziekenhuis moest, dat we samen nog iets kleins gingen eten. Nu ja, "klein". We hadden "hooimijt" oftewel steppegras gekozen, een kleine portie. Zie foto voor wat kleine portie wordt genoemd! En dan zeggen ze dat Amerikanen altijd grote porties serveren.

08-11-07: Mama moest zich deze dag al aanmelden in het ziekenhuis. De madam aan de balie (onthaal) was routineus en haspelde de hele procedure in 1 seconde af, zonder op te kijken. Ik kon het niet laten om haar daar een opmerking over te maken, met resultaat dat ze even verkrampt glimlachte. Gelukkig was het verplegend personeel stukken vriendelijker.
Ik ben die avond bij Carlo en Gertje blijven slapen, heb ik daar eindelijk ook wat kunnen bijpraten.

09-11-07: Vroeg opgestaan om een aantal dingen te gaan halen voor mijn mams. Dan terug naar mijn broer en begonnen met een klantenlijst voor mijn oudste broer zijn nieuwe zaak . We hadden op een avond met ons allen mailings gedaan voor een receptie, plooien, plakken,...

Ank is me tegen 5uur komen halen met het idee eerst even mijn mama een bezoekje te brengen en zo door te rijden naar Afi voor een pasta al vongole. Mama was nog op "recovery" en na een uurtje wachten, mocht haar even zien.
Na het eten, een paar glaasjes wijn en veel gekwetter, is Heidi ook afgekomen. Nog meer gekwetter en nog wat wijn...Ik heb van hun een album gekregen met foto's van ons aan zee vorig jaar. Thanks!!!

10-11-07: Mama was nog suf en de mevrouw die bij haar op de kamer lag, kreeg continu bezoek. Op dat moment droomde ik in haar plaats van een prive- kamer!
In de namiddag zijn Ingrid en ik hapjes gaan helpen maken voor de receptie van Scootmoto. Nog maar eens frieten gegeten die avond! Had besloten dat dit de laatste keer was voor deze trip.

11-11-07 & 12- 11- 07: Nog 2 daagjes naar mijn zus geweest. Normaal zou ik 12 november terug naar Florida zijn gekomen maar ik wilde niet vertrekken wanneer mama nog in het ziekenhuis lag dus heb ik maandag mijn ticket veranderd. $200, in Euro valt dit goed mee;-) Vertrek wordt met een weekje uitgesteld. Tijdens die week extra wil ik natuurlijk ook wel extra bij mijn mams zijn dus ga ik haar in de namiddagen bezoeken. De avonden bracht ik afwisselend bij mijn 2 broers door.

15-11-07: Die avond werd ik uitgenodigd bij mijn oom en tante. Ze zijn vorig jaar naar Argentinie op vakantie geweest om familie te gaan bezoeken. De video die ze van deze trip maakten, wilde ik graag zien. Zoals de traditie het wil bij Pierro & Tina, heb ik weer kunnen smullen van lasagna (pasta al fuorno) en rijstballen ( Arancini).

Als dessert een Tiramisu met speculoos! Wat kan ik meer zeggen dan "delicioso"?

Net die week had mijn tante nog gnocchi gekookt voor een programma op
Radio2. Het was een Italiaanse week (recepten) en de gnocchi die gekookt werd, werd aan mijn nonna en een paar andere Italiaanse medebewoners van het rusthuis geserveerd.

16-11-07: Goed nieuws ivm de resultaten van het kijkonderzoek van mama. Ze hebben niets ernstigs gevonden en ze mag 's anderdaags naar huis. Wat een opluchting en ook fantastisch dat we geen afscheid in het ziekenhuis moeten nemen!

18-11-07: Mijn fysiek heeft het die dag begeven. Nadat Ingrid en ik mama uit het ziekenhuis waren gaan oppikken, begonnen bij mij de krampen in mijn buik. Tegen de avond werd het erger en 's nachts had ik koorts.

Het was puur van de zenuwen en de emoties van afgelopen dagen maar toch...leuk is anders om zo lamlendig op een vliegtuig te stappen.

19-11-07: Het afscheid nemen viel zwaarder dan de eerste keer. Ik kwam net op het nippertje aan in de luchthaven. 1 minuut voordat de check in werd gesloten! Ik heb helse zenuwen doorstaan onderweg, vooral mijn zus heeft afgezien...sorry zus!

Hoedanook, de reis was afgezien ik geen hap door mijn keel kreeg, heel goed gegaan en toen ik mijn ventje zag staan, voelde ik me weer op wolkjes:-))

Hoe was het in Belgie? Part I

30-10-07: Vertrek naar Belgie. Word opgewacht door zus Ingrid en Teo. Teo had een beer mee die me de komende week zou vergezellen nu ik Michael 3 weken moet missen. Ingrid stond klaar met een winterjas en een sjaal! Gelukkig viel de koude nog mee, de lucht daarentegen was "Belgisch" grijs.

Ik werd onmiddellijk ontvoerd naar Genk, tot bij mijn mams, waar een heerlijk koffie aroma mijn neus verblijdde en de croissants me "eet mij" toefluisterden.

Toch kreeg ik niets door mijn keel, deels door de vlucht, het uurverschil,...maar ook de emoties speelden parten. Mijn mams zag er zo gespannen uit en bleek van de uitputtende onderzoeken die ze afgelopen maanden heeft doorstaan. Vooral het wachten op resultaten was zenuwslopend.

Uitzicht vanuit mams' appartement.

31-10-07: Nog wat last van jetlag, mijn maag sputtert tegen ondanks het heerlijke brood - ohhhh dat heb ik echt gemist- een de lekkere Hollandse Gouda, yummmmm.
Rond de middag gaat het al een stuk beter, mijn zus heeft pasta gemaakt en dat verdraagt mijn half Italiaanse maag altijd;-) De andere helft wil ook friet met goulash.
Na het middageten ga ik ook naar Herfstvreugde, waar mijn grootmoeder "nonna Teresa" verblijft. Ze is blij om l'Americana terug te zien en ze geniet van de foto's die ik meenam.

01-11-07: Allerheiligen vandaag. Mijn twee broers, zus en ik gaan het graf van mijn vader bezoeken. Het kerkhof ziet er elk jaar zo kleurrijk uit rond deze periode. Het mag wel met deze miezerige lucht. Ik loop ook even langs het graf van Hilde en hier en daar komen we oude bekenden tegen waaronder een babysit van mij:-)

02-11-07: Vrijdagavond, verrassingsavond! Heel de familie was aanwezig bij Da Fausto . Heb heerlijke pizza gegeten maar vooral veel bijgekletst met neven en nichten. Ik vond het super dat iedereen was komen opdagen. Mensen...als ik elke keer zo'n ontvangst comite ga krijgen, kom ik meer af! MET Michael dan!!!

03-11-07 : Tante Pina heeft me een overheerlijke voet - en teenmassage kado gedaan! Ik liep weer op luchtkussentjes, hmmmm.
Achteraf is Ingrid me komen uithalen om te gaan kijken naar een voetbaltraining van Simon.
Simon en Pieter zijn de twee voetballers in de familie, papa zal wel content zijn daarboven;-)

04-11-07 : De dag dat ik eindelijk het nieuwe nest van mijn zus kon zien. Ze verhuisde in september van hartje Brussel naar de gezonde boerenlucht in Halle. Zoals verwacht was het een knusse warme plek waar ik me meteen ook weer een beetje "thuis" voelde. Nadat Teo mij had rondgegidst door het hele huis, incluis tuin en omtrek, zijn we bij buurvrouw Monique nog een glaasje wijn gaan drinken.

05-11-07 : Maandag kwamen we maar moeilijk op gang. Teo was een dagje uit school gebleven om zo bij zijn tita te kunnen zijn. Zelf vond hij het van een kant niet eerlijk maar van de andere kant was dit nu toch wel uitzonderlijk bezoek;-)
Ik moest nog eens door al mijn spullen zoeken en beslissen wat ik mee zou nemen naar Florida. Van de 5 bananendozen die overbleven had ik er 2 uitgesorteerd. De andere 3 zijn vooral boeken, die ik erg mis maar gewoon te zwaar zijn om zo in de koffers mee te nemen. Dat is voor een volgende trip;-)
Achteraf zijn we gaan wandelen in een park in St- Pietersleeuw. We hebben ons eens goed laten gaan in de hopen herfstblaren die er lagen.

's Avonds zijn Sylvie en Evi op bezoek gekomen. Mijn zus had weer heerlijk gekookt. Sylvie had dessert mee, Belgische chocolade en Evi had voor het alcoholische gedeelte gezorgd, een fles Italiaanse wijn.
We hadden veel bij te praten natuurlijk maar de tijd was kort. Dat is iets wat ik enorm mis en nog zal missen, dat heerlijke kletsen met vriendinnen die je al jaren kent.

06-11-07 : Op zijn minst moest en zou ik een dag in Brussel doorbrengen! Ik had aan Michael beloofd dat ik een foto zou trekken van het stadhuis waar we vorig jaar ( jajaja...het is ondertussen al 1 jaar geleden!) elkaar het "Ja woord" gaven.
Eerst een warme choco in El Metteko gaan drinken, dan op weg naar de Grote Markt en zo door naar de Nieuwstraat...waar we na een half uur eigenlijk al terug weg wilden!
Voordat we huiswaarts keerden zijn we nog een pak friet gaan eten...of course!

Soon Part II

Belgium here I come

Nog 2 nachtjes slapen en dan zit ik weer op het vliegtuig richting Zaventem. Ik ben best wel zenuwachtig, krijg geen hap door mijn keel en dat is, voor diegenen die me goed kennen, echt een uitzondering.

Anke heeft me al laten watertanden aan telefoon met het opnoemen van het heel chocolade arsenaal dat Belgie rijk is. Nadat "het dessert" tot in de details werd omschreven, kwamen de frietjes met mayonaise, stoemp, grijze garnaaltjes, kaas,...aan de beurt. Heb Michael al verwittigd dat ik iets ronder zal terugkomen;-) Daarbij heb ik dan meteen heilig beloofd dat ik ook wat lekkers voor hem zal meebrengen.

Een paar dagen geleden is Michaels' grootvader overleden. De dag dat hij stierf, werd hij 89. Hij lag al een aantal weken in het ziekenhuis met hartproblemen. We hadden hem een kaart gestuurd voor zijn verjaardag met foto's van ons laatste bezoekje daar (Las Vegas), hij heeft deze nog gezien en de lieve woorden die Michael hem schreef heeft hij nog gelezen. Dit maakt het een beetje goed voor Michael want hij vindt het erg dat hij zijn grootvader niet meer heeft gezien.


Deze foto is genomen net voordat we terug naar Florida vlogen. We waren toen 3 uur te vroeg op de luchthaven omdat grandpa ons perse zelf wou brengen maar dan wel voor hij ging slapen...voor 7pm.

Vannacht (om 3uur 's ochtends) wordt de klok 1 uur teruggezet in Europa. Hier in de VS gebeurt dit op een latere datum, 4 november. Vreemd vind ik dat, ik heb hier nooit eerder bij stilgestaan dat die datum verschilde.
Hier vind je alvast een link met data voor de komende jaren. Geen excuses meer om afspraken mis te lopen!

Sportief

" He, we hebben twee fietsen! Laten we die ook eens gebruiken!": dachten we. Dus wij gisteren met de fietsen netjes achteraan op de auto gemonteerd, richting Hillsborough River State Park. Twee jaar geleden zijn we daar gaan kano varen en zag ik voor het eerst een alligator van op 2 meter afstand in het water loeren. Toch effe anders dan in een zoo, moet ik toegeven.

Als je het park binnerijdt, krijg je een plattegrond mee, waarop je kan kiezen welk parcours je wilt afleggen. Maar mits we beiden een kleine afwijking hebben qua orientatie- ja, zelfs mijn man- zijn we gewoon beginnen fietsen langs het water.
Soms waren het moeilijke stukjes, omdat er hier en daar uitsteeksels zijn van cypressen, hun wortels groeien namelijk boven de grond. Op andere plaatsen was het dan weer moerassig, dan moest je een smal houten brugje over.

We zijn uiteindelijk de grote hangbrug overgestoken en dan op een parcours terecht gekomen. Op dit parcours (Baynard) staan er panelen met uitleg over de fauna en flora van Florida.
Bij het lezen van een van die bordjes werd ik gestoken door een Fire ant en bij het verderrijden werd mijn gezicht verpakt met een dik geweven spinnenweb. Mijn zin voor avontuur begon al lichtjes af te nemen...
Eenmaal thuis hadden we nog energie over om met de honden naar een park te gaan. Nu Margaux haar paaringsdrang over is, kan dit weer, hihi.
Het was blijkbaar nodig want ze hebben beiden de longen uit hun lijf gerend.

Honden perikelen

Afgelopen week was het zover...Margaux had voor het eerst haar regels. Na wat knip - en stikwerk, had ik een katoenen broekje voor haar bijeengeknutseld. Dit uit een mouw van een oud T- shirt. Maar het ding zakte de hele tijd af. Gelukkig hebben we van de buren een paar hondenpampers gekregen, hun honden zijn ondertussen gesteriliseerd. En dat is wat wij ook gaan doen met Margaux!

Alle mannelijke honden van de buurt, incluus Bingo, lagen op de loer terwijl Margaux wulps door de tuin wandelde. De hond van de achterbuur heeft al een halve hof omgespit om tot bij haar te geraken. Gisterenavond is hij losgebroken van zijn ketting en terwijl hij zich een weg baande door de afrastering, raakte zijn ketting geklemd rond een wieltje van een step. Dat sleepte hij dan mee terwijl hij door te tuin liep te ijsberen.

Ondertussen zit ie weer (veilig) vast;-) en kan Margaux weer in de tuin paraderen.

A ticket to...

Woensdag heb ik dan toch de knoop doorgehakt. Ik heb een vliegticket gekocht voor een bezoekje naar Belgie. Ondertussen heb ik al een paar mailtjes van vrienden gekregen, met de vraag wanneer we waar kunnen afspreken.
Ik ga niet te veel plannen, ik zie wel. Het zal een goed gevulde agenda worden, dat is zeker! Mijn zus die verhuisd is, mijn broer die zijn nieuwe zaak dan net geopend heeft,... Ik zal de meeste tijd doorbrengen bij mijn mama en natuurlijk wil ik ook wel een dag of twee in Brussel vertoeven waar ik dan misschien op een verwarmd terras met vrienden een Lait Russe kan drinken.

Mama vroeg zich al af of ik nog wel warme kleren had. Ik heb nog wel een paar truien en lange broeken. Ik gok erop dat het hetzelfde weer zal zijn als vorig jaar, zonnig maar fris. Zolang het maar geen 2 weken aan een stuk regent:-(

Over weer gesproken, wij worden hier de laatste dagen verfrist met onweer ( bliksemschichten die tot de verbeelding spreken). Dit altijd tegen de vroege avond. Het is een hele verademing voor de planten, alles groeit beter, sneller en groener. De hagedissen en padden vinden verkoeling tussen onze jasmijnplanten.

Er zijn ook van die dagen dat we prachtige kleurschakeringen in de lucht hebben.

Ondertussen heb ik dan toch mijn voorlopig rijbewijs. Dit is een jaar geldig en naar het schijnt zijn er veel Amerikanen die nooit voor een definief rijbewijs gaan. Strange...Het theoretisch examen was gemakkelijk en ook het praktijkexamen blijkt gemakkelijker te zijn dan in Belgie. Voor het rijexamen moet ik naar een andere lokatie en dat kan alleen maar op afspraak. Eerst wil ik nog wat rondrijden want het is ongeveer 10 jaar geleden dat ik nog regelmatig achter het stuur zat! Volgens Michael ben ik een goede chauffeur, alleen een zware voet af en toe;-)

Labor Day

Maandag was het Labor Day. De traditie wil dat al de vrienden van Michael samen gaan dobberen op de Weeki Wachee river. Dit jaar kon ik dan eindelijk eens meegenieten. Gewapend met rubberboot, waterpistool en knapzak, stonden we al om 8 uur 's ochtends op de afgesproken plek. Iedereen die me kent weet dat ik geen ochtendmens ben dus GELUKKIG moesten we nog een heel eind rijden voor we aan de rivier ons bootje te water lieten.
Daar aangekomen, kwamen we tot de vaststelling dat het park gesloten was. Dit wegens het niet naleven van de regels,oa. sluiksorten, alcoholgebruik,... Het was een grappig zicht om zoveel mensen af en aan te zien rijden met hun auto volgestouwd met rubberboten en luchtmatrassen. Uiteindelijk zijn we met een heel groep mensen tegelijk toch binnengewandeld en hebben we het er toch op gewaagd. Niemand die ons heeft tegengehouden, ondanks alle waarschuwingen die overal ophingen.
Het weer was ideaal, een klein briesje en hier en daar een wolk, niet te heet dus! Het duurde 4 uur-een paar tussenstoppen meegerekend- eer we aan het eindpunt kwamen en het was puur genot. Het water was zo helder dat we de Manatees zo langs ons door zagen zwemmen.
Achteraf voelde ons huid zo zacht als een babyvelletje, heerlijk.
Het vroeg opstaan gecombineerd met een dagje zon en water had me zowat verlamd dus om 10 uur was madam hier al lang in dromenland.

Snorkelen

We hebben het er wel eens over om eens een paar dagen naar de Keys te gaan. Voordat we ernaar toe gaan zal ik wat moeten oefenen met snorkelen. Heeel lang geleden heb ik op school geleerd om een pop op te vissen met een zwembrilletje en een neusknijper. Nu moet je weten dat ik toevallig bijna altijd ( nooit last van gehad) zwemmers eczeem had als we gingen zwemmen en daardoor heb ik zelden met zo'n knijper op mijn neus het zwembad verkend. Had ik TOEN maar geweten dat ik NU...

Gisteren zijn we naar Anna Maria Island gereden. Eerst in een lokale beach shop voor een snorkel gaan kijken. Michael en ik hebben een totaal verschillende vorm van hoofd, hij smal en lang en ik rond en...euh gezond. Het was dus effe uitzoeken welke bril ons alletwee paste.
Nu, het snorkelen zelf lukte me niet goed dus heb ik weinig van het onderzeese schouwpel gezien. Daarentegen is Michael een echte waterrat en zo heeft hij mij toch wat extra tips verklapt om beter te kunnen snorkelen. Het is nu een kwestie van oefenen zodat we binnekort in de Keys al het prachtigs kunnen aanschouwen.

Vanochtend ben ik op mijn tweede afspraak bij de dermatoloog geweest. Een extra check up voor mijn pso behandeling en ik heb dan ook meer uitleg gekregen bij de uitslag van mijn vlekje op de rug. Het is dus niet kwaadaardig, wel moet ik regelmatig een check up doen omdat uit het onderzoek bleek dat ik wel aanleg heb om melanomen te ontwikkelen. Binnen 6 maanden een nieuwe afspraak dus.

Tampa theatre

Nuovo mondo, ook wel gekend als "Golden door" is de film die we deze week in Tampa theatre zijn gaan kijken. De film was zeker de moeite maar ook het prachtig gerenoveerde gebouw was op zich al een bezoekje waard!
In de film volg je een Italiaanse familie die rond de eeuwwisseling per boot naar de "nieuwe wereld" reist in de hoop er een nieuw en beter leven te beginnen. Zo is ook mijn overgrootvader vanuit Zuid- Italie naar hier gekomen dus moest ik wel een traantje wegpinken toen ik zag in welke omstandigheden hij en zoveel anderen de reis hebben doorstaan. Als ik mijn overtocht hiermee vergelijk, was vliegen met beperkte beenruimte peanuts!

Wat me opviel tijdens het film kijken is dat er regelmatig iemand opstond om drinken te gaan halen ofzo. Volgens Michael is dat omdat Amerikanen het gewoon zijn om tussen de reclamespots (op TV) door op te staan en iets te drinken, naar het toilet te gaan,...
Nu weet ik ook waarom die reclamespots op TV altijd een aantal decibellen luider zijn! Zodat de adverteerders zeker zijn dat de mensen hun spotje toch horen als ze in de keuken iets aan het smikkelen zijn;-)

Onze buren verhuizen

Vandaag is de kater Buddy met zijn baasjes Amanda en Tito verhuisd naar downtown Tampa. Ik zag mijn buurvrouw een paar dagen geleden druk in de weer met kartonnen dozen en vroeg me toen al af of ze van plan waren te verhuizen. Toen ik gisteren in de hitte het gras aan het maaien was, liep ze even over en vertelde ze me hetgeen ik al vermoedde. Zonder lucht te happen-want ze tatert aan een stuk door...echt, ik krijg er geen woord tussen- vertelde ze me waarom en waar en dat ze nog vanalles had wat ze wou weggeven dus als we iets nodig hadden, konden we bij hun een kijkje gaan nemen.
Michael en ik hebben een futon gekozen, ideaal voor als er iemand blijft logeren:-) Voor de rest gaan we nog wat tuingerief krijgen, mits zij op een appartement gaan wonen.

Ze vertelde ons ook over een "piramide verkoop" van een gezond drankje Mona Vie. Het is een soort vruchtensap waaronder ook de Acai bes in verwerkt is. Slechts een paar slokken van dit goedje zou je een enorme energie boost moeten geven. Michael en ik hebben een fles kado gekregen-45$ per fles!!!-en we moesten haar laten weten of het werkte:-)

Aan energie ontbreekt het me eigenlijk niet maar soepelheid dat is wat anders! Ik ben deze week voor het eerst terug met yoga begonnen. Ik denk dat ik zowat de jongste van de groep was maar ook wel de stijfste hark! Het motiveert wel om ermee door te gaan als je ziet hoe fit en lenig de 65+ers van die groep zijn!

Zo was ik eens met mijn vader, ik 16 en hij 51, gaan lopen in de Mechelse heide. Ik dacht: "die ouwe kan mij toch niet volgen" maar amai...na 100 meter moest ik het al opgeven. Mijn vader liep al fluitend door de purpere heide en ik pufte erachter aan. Het is overbodig te vertellen dat dit een van zijn favoriete anekdotes was met familiebijeenkomsten.

Ondertussen is het 5 jaar geleden dat mijn vader overleed en nog steeds vind ik het moeilijk te geloven dat zo'n gezonde man zo vroeg overleden is.
Jammer genoeg heb ik mijn doos met foto's nog niet hier maar deze vond ik nog op een cd'tje die mijn schoonzus had gebruikt voor een fotoreportage.


Een foto van toen mijn vader trots zijn dienstplicht vervulde. Opmerking: zijn broek "streek" hij door deze plat onder zijn matras te leggen!

Nieuwe bril

Ik kan geen goede smoes bedenken voor het verwaarlozen van mijn blog. Genoeg smoezen maar geeneen goed genoeg.

Het is vooral de hitte die mijn hersenen en dus mijn inspiratie doet verdampen. Vorige maand vond ik het al behoorlijk warm en iedereen zei me " Wait till July/ August, you wont come out!" maar toen dacht ik, een paar graden meer zal ik nog kunnen verdragen. Maar op de vochtigheid had ik niet gerekend. Mijn benen...ik zou er een foto van moeten trekken...van tenen tot kuit sta ik vol muggenbeten. Ja natuurlijk heb ik zo een spray ( Off-spray) maar telkens ik de honden buiten laat denk ik er niet meteen aan om mij in te spuiten.

Ik herinner me de zwoele dagen op mijn appartement in Brussel, pal onder het dak, geen airconditioning, een kleine ventilator. Ik moest toen al druipend vanonder de douche op de zetel gaan liggen onder de grote velux in de hoop dat het 's nachts een beetje zou afkoelen.De Braziliaanse beats van de salsabar onder mij zal daar zeker ook voor iets tussen gezeten hebben.

Maar lieve mensen, waar er zon is is het ook oppassen voor de huid. Ik ben vorige week naar de dermatoloog geweest om mijn pigmentvlekjes ( ik sta er vol van) te laten controleren. Op het eerste zicht was er nog geen reden tot paniek maar ik heb er toch eentje moeten laten nachecken in een labo. Deze week weet ik meer.
Ik wil dit toch even zeggen, al weet ik dat de Flair, Evita, ...er vol van staat: Smeer u goed in! En regelmatig! Als de zon schijnt tenminste;-)

Ook ben ik naar de oogarts geweest, het was al lang geleden en ik had gemerkt dat ik op TV geen ondertitels kon lezen. Het viel nog mee maar ik moest toch om nieuwe glazen dus heb ik maar meteen een nieuw montuur gekozen. Ik vond het moeilijk kiezen omdat ik al zolang zwarte monturen draag.

Ik had in begin dat ik hier was verteld dat Michael en ik aan het experimenteren waren om zelf brood te bakken. Lekker vers brood is hier namelijk heel moeilijk te vinden en nogal duur als je geen spons in je mond wil steken. Welnu, we houden het nog op simpel maar het Italiaans brood is heerlijk en de korst is knapperig.

Het kneden van het deeg wordt door de broodmachine gedaan, het nakneden doe ik zelf. Het kneden van het brooddeeg gaat me trouwens beter af nu ik me elke dag murw kneed met de klei voor mijn potjes. Nu ja...ik heb nog niet veel bruikbaars gedraaid, het blijft nog bij worstelen met de klei om het in het midden te krijgen. Michael daarentegen heeft het al een beetje beter onder de knie en dat motiveert me wel om het ook te kunnen:-)

Binnen een paar weken is er een Silent art auction in een nieuwe gallerij die begin deze maand openging in Old Hyde Park. http://tampaartistemporium.com/ Op deze site kan je een virtuele tour doen en zien wat locale artiesten hier zoal aan de man proberen te brengen. http://www.myspace.com/tampaartistemporium, op deze link vind je meer locale artiesten.
Misschien kan ik hier wat inspiratie opdoen:-D
De opening van onze gallerij is iets voor op lange termijn ( hahaha) maar u bent de eerste die het weet, beloofd!

4th July

Op 21 juli, de Belgische Nationale feestdag, geven Guy en Luc elkaar het ja-woord. Gezien deze datum zal het feest ook rond dit thema draaien met de Belgische tri colore etc. Ik vind het jammer dat ik er niet bij kan zijn:-(
Ondertussen heb ik hier voor het eerst de Amerikaanse Nationale feestdag gevierd. Op 4 juli.
Een typische BBQ kon natuurlijk niet ontbreken! Met een buik(je) rond en gezond (euh) zijn we met de hele familie per boot naar Tampa gevaren. Het was prachtig weer en waar je ook maar keek werd er vuurwerk afgeschoten. Na de ohhh's en ahhh's werd er geapplaudiseerd met de claxons van alle boten op het water.
Daarna zijn we op een eiland ons eigen vuurwerk gaan afschieten. Vooral voor de kinderen was dit wel leuk. Net toen we terug op de boot zaten, begon het een beetje te regenen dus we hebben echt wel geluk gehad!

Michael en ik hebben van zijn ouders een draaischijf gekregen. We kunnen nu naar hartelust potten draaien alhoewel dit toch makkelijker lijkt dan het is.

Eerst en vooral moet je de klei goed gekneed krijgen. Ik hoop dat ik er gigantische spierballen van krijg, haha. Daarna zo'n homp klei "centreren"...jeetje... We hebben gelachen want Michael is erin geslaagd om de klei in het rond te laten vliegen en als een kwak tegen een wand van de draaischijf te laten schieten. Niet met opzet natuurlijk maar het was grappig om zien.

Bij deze weten jullie nu wat er in uw Kerst sok zal zitten...een handgemaakt GP-potje. " GP" staat voor General Purpose. Zie video http://www.youtube.com/watch?v=cpKdM9yu_BM

Hiep hiep hiep...

Lap, ik ben weer een jaartje ouder! Er heeft me ooit iemand verteld dat ie gestopt is met tellen bij 29, ik denk dat ik dat nu ook maar ga doen. De eeuwige jeugd...hmmmmm.

Ondanks de heimwee buien die hier en daar de kop op staken afgelopen weken, heb ik toch een ongelooflijke fantastische niet te vergeten verjaardag gehad. Michael had een dagje vrij genomen en samen met zijn ouders, een paar vrienden en neefjes, zijn we naar de zee geweest. Linda ( Michaels mama) had een kroontje voorzien. Dat moest ik van de neefjes de hele dag ophouden want ik was de jarige prinses. Ik heb er dus ook mee gezwommen!!!

Na een paar uurtjes dobberen in een bootje, hebben we met zijn allen aan een grote tafel een pic nic gehouden en een lekkere ( chocolade) verjaardagstaart aangesneden. Door de heerlijke zeebries moest ik zelf de kaarsen niet meer uitblazen, haha. Wel heb ik het verjaardagslied in het Nederlands en in het Frans een stukje moeten zingen. Iedereen is er altijd benieuwd naar hoe dat in "mijn" taal klinkt.

Tegen een uur of vijf begon het wat te betrekken en is iedereen beginnen pakken om huiswaarts te keren. Michael, ik en een vriend van Michael, zijn nog op de pier gaan wandelen.

Mike en Linda hadden klei en werkmateriaal voor mij gekocht. Omdat de klei nogal zwaar was, zijn ze die 's avonds komen langs brengen en uiteindelijk hebben we dan nog de rest van de pic nic opgegeten. 's Anderdaags zijn we meteen naar de bib om een paar boeken voor de basistechnieken van potten bakken gegaan. Een wiel en een oven hebben we nog niet maar ik heb gezien dat er hier en daar wel cursussen worden gegeven en Linda heeft een adres gevonden waar ik mijn eerste potjes kan gaan bakken.
Ik heb me er al kostelijk mee geamuseerd maar ik heb nog maar 1 klein schaaltje uit mijn vingers kunnen toveren. Misschien ga ik volgende keer voor abstract?!

Nu ga ik in de zetel genieten van mijn Belgische tijdschriften die ik voor mijn verjaardag kado kreeg. De laatste roddel uit de Dag Allemaal, een heerlijk zomers recept uit Libelle en een beetje beschaafde lectuur uit de Knack...een kwestie van een beetje op de hoogte te blijven van de Vloamsche cultuur;-) Thxx voor alle wensen, mailtjes en kadootjes!

Memorial Day

Het is ondertussen een week geleden dat ik met de ouders van Michael en familie uit Mississippi naar Seaworld ben geweest. Orlando is ongeveer anderhalf uur rijden van hier maar door de zware voet van Michelle, waren we daar op een dik uur! Met z'n allen in een busje, het was best gezellig.
Elk half uur is er een show in verschillende locaties en voor sommige shows kan je best er op tijd bijzijn want de zitjes zijn beperkt. Om een idee te geven van een van de shows, voeg ik hier een paar foto's bij.

De eerste 15 rijen noemen ze "the wet zone", hierboven zie je waarom!

Maandag was het Memorial Day. Amerikaanse soldaten die hun diensten bewezen hebben, worden dan herdacht. De meeste Amerikanen hebben dan een dagje vrij en genieten dan van een uitstaoje met vrienden of een gezellige bbq onder familie. Na een stevig ontbijt bij Denny's ( ik had een reuze omelet met groenten, yum), kozen wij voor de eerste optie. We zijn met een kano de Alafia ( zeg Alfaaya). Een tochtje van een 5 tal uur door prachtige natuur. Vergezeld door waterschildpadden, vissen, slangen, vogels, en insecten of course, peddelden we door het heldere water om hier en daar ook prachtige huizen (gigantische) te bewonderen.
Het water stond erg laag waardoor we de boot af en toe moesten voort trekken.

Hoe dan ook, we hebben genoten van de stilte en de omgeving. Het is een echte aanrader voor natuurliefhebbers.

Sinds gisteren is het orkaanseizoen officieel begonnen. En ja, Barry is al onderweg! Er wordt geschat dat dit overgaat in een tropische storm die hier rond de middag zal overwaaien. Veel wind en vooral bakken regen.

Tussen 1 en 12 juni kunnen we taxvrij inkopen doen als voorbereiding op het orkaanseizoen. Batterijen, zaklampen, water, voedsel ( blikken en droge voeding),...kortom alles wat we de eerste dagen nodig zouden hebben als we worden geevacueerd.

Wees gerust, tot nu toe is er nog geen reden tot paniek

Vakantie voor Aiden en Kellen

Aiden

Voor Aiden is dit schooljaar afgelopen. Hij is nu 4 en volgend jaar ( vanaf half juli) gaat hij naar zijn eerste jaar "pre-school." Ik ben wel benieuwd naar het schoolsysteem hier en manier van lesgeven etc. Omdat er nu een schoolfeestje was, zijn Michael en ik gaan kijken. Op het eerste zicht leek het allemaal vergelijkbaar met Belgie maar voor ze hun acts opvoerden, stond iedereen recht met de hand op de borst en begon uit volle borst het Amerikaans volkslied te zingen. Ik stond erbij en ik luisterde ernaar...
De leerlingen die volgend jaar de stap naar first grade zetten, werden gehuldigd zoals de graduates in highschool. In toga kwamen ze allen fier op het podium staan met het gejuich van de ouders op de achtergrond. Ik vond het wel leuk omdat het toch wel iets speciaals is om naar "de grote school" te gaan.

Volgende week is Kellens schooljaar ook afgelopen, dit terwijl mijn neefjes nog een maandje moeten zwoegen.

Kellen


Gisteren kreeg ik een mailtje van mijn schoonzus Helga. Ze vertelde me dat haar oudste zoon, Simon, een spreekbeurt gaat geven over de VS. Ze vroeg of ik zijn spreekbeurt even wou nalezen en eventueel een paar dingen kon toevoegen. Een van de eerste zinnen was..." Mijn oom en tante wonen in Amerika, Florida" en daar gingen mijn traantjes weer even! Ik hoop dat zijn spreekbeurt een 10 /10 verdient!!! Hihi
Na zijn spreekbeurt wil hij "smores" uitdelen. Hier het eenvoudige recept, met Belgische ingredienten.
- Petit Beurre koekjes
- Spekjes, ronde (witte)
- Melkchocolade ( het feit dat je Belgische chocolade gebruikt zal de smaak met 100% verbeteren)

Neem een koekje leg er een stukje chocolade op( de chocolaatjes van Cote d'Or die je bij de koffie krijgt zijn het meest geschikt), dan een spekje, vervolgens nog een stukje chocolade en een koekje. Plaats het in de microgolf voor een 20tal seconden,...opsmikkelen maar! Hmmmm...een echte doodzonde voor calorietellers maar bon...

Ik denk dat ik het dagdromen over heerlijke Belgische chocolade ga inruilen voor mijn tuinierwerk buiten. Veel gezonder en het geeft meer voldoening.
By the way...onze slang is terug!!! Helemaal gekruld rond een grote bloempot, brrrr
-

De eerste kerstomaat

Gisteren hebben Michael en ik ons eerste kerstomaatje verorberd. Jaja...eerlijk verdeeld. Het smaakte voorteffelijk maar we moeten nog even geduldig zijn voordat de andere tomaten rijpen.
Gelukkig kunnen we al naar hartelust onze kruiden gebruiken. Ik heb zoveel basilicum dat ik er heerlijke pesto mee kan maken.

Woensdag zijn bij zijn ouders gaan helpen om nieuwe vloer te leggen. Ze willen het huis opknappen en dan als Michaels ouders op pensioen gaan, gaan ze het huis verkopen. Het plan is dan om in
The Villages te gaan wonen.
's Avonds is een van zijn broers bij ons heerlijke Gumbo Shrimp komen eten.

Volgende week gaan we verder werken. Ik heb het afschuren en opfrissen van meubels op mij genomen. Als alles goed gaat ziet het huis er weer stralend uit nog voor het einde van deze maand.

Gisteren had ik effe een dipje. Morgen is het moederdag, volgende week mijn neefje (Teo) zijn verjaardag en iedereen komt dan samen om dat te vieren. Een doos met kadootjes is onderweg maar terwijl ik het inpakte, dacht ik even van : " Kon ik mezelf maar voor even opsturen!" Gelukkig zijn die momenten van korte duur en kan ik er met Michael over praten:-)

Voor alle moeders : " Geniet ervan dat jullie in de bloemetjes worden gezet! "

Net een telefoontje gehad van het Belgisch Consulaat. Ik had hun een mailtje gestuurd met de vraag op welke manier ik kan kiezen op 10 juni. Op de site van Buitenlandse zaken las ik dat Belgen in het buitenland een kiesbrief toegestuurd kregen in de loop van november 2006. In mijn geval niet mogelijk omdat ik hier pas woon van maart. Dus het antwoord was simpel; ik kan niet stemmen dit jaar.
Heb ook maar meteen gevraagd of mijn belastingsbrief automatisch naar mijn nieuw adres wordt gestuurd. Dit zou normaalgezien geen probleem zijn sinds ik mijn nieuw adres opgaf bij het uitschrijven in Brussel.
Toeval of niet??? Ik ben de brievenbus even gaan checken en rarara...een enveloppe van het Consulaat met mijn vernieuwde identiteitskaart! Yeah!!! Het geeft me bijna een kick telkens er weer iets in orde is van de formaliteiten.

Had ik al verteld dat ik als nieuwe inwoner van Apollo Beach een welkom pakket gekregen heb? Niet dat het veel voorstelde, buiten een balpen, een houten meetlatje en wat coupons voor plaatselijke handelaars, zat er niet veel in. Wel leuk was de geschiedenis van Apollo Beach. Ik ben er achter gekomen dat wij in 1 van de eerste huizen wonen. In 1958 werden de eerste huizen gebouwd en dit huis is van hetzelfde jaar! Het heeft dus al een paar orkanen doorstaan. Vanaf 1 juni begint het orkaan seizoen officieel...wish us good luck!

South Shore Regional Library

Ik ben nu officieel lid van de South Shore Regional Library. Het mag gezegd worden, het is een mooie bibliotheek met veel prachtige boeken. Ik denk wel dat ik hier even zoet mee ga zijn. Er zijn verschillende studielokalen waar je met je laptop in alle rust kan werken en er is ook een 2de hands boekenwinkel waar je een boek kan kopen voor slechts 1$.


Ik vond dit boek tussen de kookboeken. Ik vond het wel toepasselijk voor ons en aangezien de fusie tussen Italiaanse, Belgische en Amerikaanse keuken nog niet geschiedt is, zal ik hier zeker inspiratie kunnen uithalen.
Goed nieuws deze week was dat eindelijk onze auto gerepareerd is! Met de motor rondrijden is leuk maar een auto hebben is hier echt geen luxe!
We zijn nog eens naar Lowry Zoo geweest maar deze keer om naar de zoo zelf te gaan. Het was de moeite, alhoewel er bepaalde delen waren afgesloten omdat ze het aan het opsmukken waren, hebben we toch nog een dik 3 uur rondgewandeld zonder ons te vervelen.

Mijn eerste doktersbezoek in de VS

Iedereen probeert me terug naar Belgie te lokken met de Zuiderse temperaturen daar. Als ik het zo hoor kan niemand nog ontkennen dat de opwarming van de aarde een feit is. Voor alle duidelijkheid, voorlopig blijf ik nog in de Sunshine State ondanks we een paar dagen slecht weer hebben gehad!

Afgelopen week ben ik bij de dokter geweest. Ik had al een tijdje last van mijn oren en ja nu bleek dat ik 2 serieuze proppen in mijn oren had. Raar want ik ben op medisch onderzoek geweest voor mijn VISA en toen zei die dokter dat mijn oren ok waren?! Enfin...het was een hele ervaring. Eerst moest ik een resem papieren invullen en aantonen dat ik verzekerd was. Dan 20$ betalen, vervolgens werd ik door een verpleegster in een kamertje geroepen om me te laten wegen, temperatuur op te laten nemen en bloeddruk te meten. Dat bleek OK te zijn. Dan moest ik in een andere kamer wachten op de dokter. Die kwam dan eindelijk na 20 minuten en checkte mijn oren, mompelde tegen de verpleegster dat ze alles moest klaarmaken om mijn oren uit te spuiten. Dat was haar taak. Een 2de ear check by the doctor himself en bleek dat ik een lichte infectie in mijn oor had. Heb hiervoor oordruppels gekregen.
Een apotheek zoals wij die in Belgie kennen, is hier niet. Het is een winkel waar je ook postkaarten, drank, snoep etc. kan kopen. En daarin is een "pharmacy" afdeling. Je kan zelfs met je auto langsrijden en je voorschrift afgeven en later je medicatie oppikken...een drive through!

Pasen

Ik denk dat het weer tijd is voor een tussentijdse update voor diegenen die mij smekende vragen stellen in e mails, voor diegenen die benieuwd zijn naar mijn Floridiaanse avonturen ( neen, het zijn geen Indianenverhalen) maar ook voor mijn dierbaren die ik via de chat niet alles vertel.
Morgen is het Pasen en dan komt heel mijn familie bijeen om de lekkerste recepten a la mama uit te proberen. Recepten die van generatie tot generatie het overleefd hebben en die wie weet misschien een Amerikaanse nasmaak gaan krijgen als ik ze hier probeer te importeren, hihi. Ik beloof me bij het authentieke te houden, don't panic!!!

Hier wordt vooral veel geBBQ'd. Heerlijk!!! Alles op de grill smaakt zo anders, groenten, vis, vlees, alhoewel ik van dat laatse nog altijd geen grote fan ben.
Het begon bij BBQ op donderdag hier thuis...gemarineerde kip en worstjes, zondag bij Michaels ouders; scampi's en gegrilde groenten. Als afsluiter maandagavond bij zijn broer; zalm in papillot, kip sates met gebakken aardappelschijfjes. (zie foto)

We hadden ons goed laten gaan bij zijn broer (brownies tripple chocolate als dessert) en zagen het niet zitten met de moto terug huiswaarts te keren dus zijn we er blijven slapen.
's Anderdaags zijn we met ons 3'en een boottochtje gaan maken. Vertrokken op de Hillsborough river.

Via Hillsborough river - vertrokken vanuit Lowrypark zoo - kom je op de Tampa Bay. Het gebouw met de rode (roze) baksteen uiterst rechts, is het gebouw waar Michaels mama werkt. Ze heeft vanop het 17e verdiep een prachtig uitzicht op de Bay. Van Tampa naar Apollo Beach ben je er sneller via de boot dan via de auto. We zijn even gestopt op wat ze hier noemen "beer can island" om Sand dollars en schelpen te zoeken. Zo kan ik me weer eens creatief bezighouden;-)

Ik had jullie al verteld dat ik me wat zou toeleggen op tuinieren. Welnu, hier en daar beginnen al enige knopjes en bloemetjes te ontluiken. Vooral de zonnebloemen en de paprikaplanten schieten snel omhoog. Bij al deze prachtige groeisels hebben we ook een hotelgast gekregen...een pad! Elke ochtend komt ie vanonder de aarde tevoorschijn met slaperige oogjes. Echt het soort pad dat je in sprookjesboeken ziet. ik heb mijn prinsje al maar voor diegenen die een pad willen kussen...you know where to find HIM